Bazan tutmaya çalışıyorum kendi içimde, sonra bir bakmışım kabuslar,
karabasanlar.
Sanırım bunları içimizden atmamızı bize bedenimiz tembihliyor,
kimsenin içinde tutamadığına bakılırsa.
Gün gelir karşındaki insan hiç hoşlanmadığın bir şey yapar, ama onun o
kalitede olmadığı bilir ve göz yumarsın; çünkü normalde gayet aklı selim ve zeki
bir insandır.
İşte olması gereken, uygulanması gereken adab.
Buna riayet edenimiz pek az, ya da riayet edildiği zaman bu inceliği
sezebilecek insan sayısı da azaldı artık.
Diliyorum ki insanlar farkındalıklarını artırsınlar, bizler de mutlu,
huzurlu, keyifli bir dünyada yaşam sürelim.
Şevket.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder