can sıkılmacaları part 1

renkler çok uyumlu,
nefes alışverişlerimiz rengarenk ve can bunalmaları simsiyah,
kelimeleri hatırlamaya üşenip üretkenliğe sığınarak çok daha kolay ve akılda kalmayacak olan, insanlığın kaleme aldığı hiç bir lügatta yeri olmayan kelimecikler. belki bazı anlamlara geleceklerdir, ama gerek yok, kalsınlar.

türetmek türetmek, sonu olmayan bir şey bu. bana bıraktınız bu işi ben de her halükarda, devamlı surette türetir ve türetirim.
ali türedi.
bir hocamın adıydı.
hangi okuldu bilmiyorum unuttum.
çok okul da değiştirmedim oysa ki.
890 ilkokul numaram 376 lise numaram bir de üni öğrenci no, o kadar işte.
buna rağmen kimdi bu ali türedi, nereden geldi nereye gidiyor, neler oluyordu da bitti de biz böyle apaçık meydanda kaldık.
endişeleri paketlemeden yazılmıyor hiç bir şey.
sen yazacaksın, insanlar gülecek, sen yazacaksın, insanlar alay edecek, nasihat edip, şunu şöyle bunu yap diyecek.
insan işte her zaman bir şeye müdahale eder, edecek.

ya seni seviyordur daha güzel ol ister, ya da her hamlesiyle senden üstün olduğunu, hatanı bulduğunu hissettirmeye çalışır ya da saçmadır; anlamaz bir şey, öylesine karalamıştır.

öyle anlar olur ki, çok beklettiğin için düşünceler birbirine girer, onları bir düzene koyabilmek adına, peşi sıra dizersin kelimeleri ortaya çıkan cümleleri cımbızla çeker ve onlardan tümevarım yapmaya çalışır, çoğu zaman da beceremezsin zaten. beceriksiz seni.

canı sıkılırsa insanın don kişotu yeniden yazabilir, okumak bile fevkalade zor iken, canı sıkılan bir insan gerçekten onu tekrardan yazabilir.
don kişota saygı duymuyorum, meriç ustam kusura bakma, benim gözümde senin gözündeki kadar şerefli değil.

bugün iki ayet ezberledim mi?
ezberledim mi bugün iki ayet?
iki ayet ezberlemedim bugün!
o zaman ezberlemek lazım iki ayet.
kitap ve sağlıcakla kalın.

Şevket.

ya bir de haftasonu şark dişçisini izledim, konusu yavan ve sıkıcıydı, ama oyun rengarek oyuncular da pek hoştu.
ziyadesiyle karışık oldu, şimdi sevdim bu can sıkılmacaları oyununu.